Miss Marple

De kaartenactie-opdracht!!!

Aan al mijn blogvrienden en dinnen die meegedaan hebben met de kaartenactie!!! Volgens mij is de kaartenregen nu ten einde want ik denk dat ik vandaag de laatste kaart heb ontvangen! Loes, bedenkster van deze onwijs leuke opdracht bedankt joh en allemaal die eraan hebben meegedaan ook thnxxx!!! Op de kaarten stonden de volgende woorden:

Jeroen..................JE

Bettina..................MET

Corina...................WE

Truus en Leo...........LATEN

Wilma en Piet..........MEELEVEN

Rafaël...................MARJO

Jan en Joke.............WE

Thamara................WETEN

Corfianza...............LIEVE    

Peet.....................DAT      

Loes en Hans...........BETERSCHAP

Gerda...................JE

Inge.....................JE

Loes en Hans...........MAATJES

Elmar....................UIT

Helena (Imna)..........WEBLOGLAND

Hieruit maakte ik de volgende zinnen: Lieve Marjo, We laten je weten dat we met je meeleven. Beterschap, je maatjes uit weblogland!

Wat was het leuk om elke dag een kaart uit de bus te halen! Ik heb er echt steun aan gehad en ook veel plezier aan beleefd! Ze hangen allemaal aan de deur tussen de andere kaarten die ik heb gekregen en zo geniet ik er elke dag van. Allemaal enorm bedankt!!!

Een geweldig fijn weekend

Inmiddels zit ik alweer drie en halve week aan huis gekluisterd. De muren komen soms op je af, vooral als je gewend bent om elke dag een flink poosje met de hond de polder in te gaan. Nu ontbreekt het me niet aan lieve en zorgzame mensen om me heen, en geniet ik met volle teugen van de door onze Loes bedachte kaartenactie!!! Er gaat geen dag voorbij of er ligt weer een kaart in de bus! Hartstikke leuk! En het gaat hier ook wel goed. De pijn is al veel minder en als het meezit gaat morgen het gips eraf en de hechtingen eruit. Weer een stap in de goede richting. Het afgelopen weekend was zo fijn!! Ik kreeg bezoek van Jacqueline en nog een vriendin, Tiny. Ze kwamen zaterdagavond en zouden tot zondagavond blijven. Het was erg gezellig en we hebben ook erg gelachen. En natuurlijk had Jacqueline weer vanalles voor me meegebracht!! Wat een verwennerij toch he! Midden in de nacht gingen we even met z'n drieën Yoy uitlaten. Toen we de deur open deden bleek het te sneeuwen! En flink ook, alles zag wit. Ik vond het wel eng, voorzichtig lopen dan maar. Opeens hoorde ik gegrinnik en toen ik omkeek vloog er pardoes een sneeuwbal in mijn nek en zag ik een lachend gezicht snel wegduiken achter een auto! Met één hand graaide ik sneeuw van de auto en gooide terug. Ook aan de andere kant werd er stevig met sneeuwballen gegooid tot we alle drie bijna levende sneeuwmannenvrouwen leken. De volgende dag zijn we gezellig naar Blijdorp geweest. Thuis had ik een makkie, ik mocht helemaal niets doen, alles werd voor me gedaan, van bedden opmaken tot afwassen en stofzuigen toe! Zondagavond werd er Chinees gehaald en ik mocht niet eens meebetalen, maar er was zoveel dat ik tot gisteren Chinees heb gegeten!! Toen beide dames weer richting Arnhem en Velp waren vertrokken zat ik met een schoon huis! Maar wat was het opeens stil!!! Nu moesten de dames in Den Haag overstappen op de trein naar Utrecht, maar ze zaten zo te beppen dat ze thv Leiden vonden dat het toch wel wat lang duurde voordat ze in Den Haag aankwamen. Grinnnnn.....daar waren ze dus allang voorbij! Dan maar door naar Amsterdam/Slotervaart. Daar konden ze de directe trein naar Arnhem pakken. In plaats van om 22.00 uur aankomst in Arnhem kwamen ze nu om ongeveer 23.45 uur ter plaatse. Hoe stil het nu dan ook is, ze hebben mij een SUPERWEEKEND bezorgd! Er zit vast iets lekkers in die tas!

Kaarten

Zo hier ben ik weer even. Soms voel ik me zo uitgezogen en moe dat ik de energie niet op kan brengen om te bloggen. Waarschijnlijk een nasleep van de narcose. Ook reageren op elke reaktie van jullie red ik gewoon nog even niet. Muis bedienen met links en typen met maar 1 vinger, ook links, slurpt energie en gaat zóóóó traag! Daarbij kan ik die arm niet goed kwijt als aan mijn lappie zit, wat weer vermoeidheid en pijnklachten geeft. Maar dat neemt niet weg dat ik met al jullie lieve reakties erg blij ben en ze uiteraard wel allemaal lees!!!! En over lezen gesproken...ik heb van jullie niet alleen dat schitterende boeket gekregen en dat schattige vaasje met hyacint, ik kreeg zo'n beetje elke dag post!!  Allemaal lieve kaarten met beterschapswensen enz... Echter, op de kaart van Corfi, die de spits afbeet, stond het woord 'Lieve'. Ik dacht, ze had zeker iets willen schrijven maar was ermee gestopt ofzo. Op de volgende kaart stond 'Marjo'. De daaropvolgende kaarten hadden ook allemaal een woord en zo bedacht ik me opeens dat dit wel eens een soort van opdracht zou kunnen zijn! En ja hoor, ik ben eruit! Alles bij elkaar stond er: We willen je laten weten dat we met je meeleven! Alleen het woord 'meeleven' heb ik gemist. Maar op de kaart van Wilma en Piet stond deze hele tekst! Wat een superleuk en origineel idee!!!! Allemaal enorm bedankt, jullie hebben geen idee hoe jullie me met dit alles hebben gesteund en opgebeurd!!!! Jullie zijn echt allemaal KANJERS stuk voor stuk!!! Ik ben toch zo verwend door iedereen! Gisteravond werd er op de deur geklopt. Er stond een meneer voor de deur met een enorme fruitmand  van Sandra, een blogster die bij jullie nog niet zo bekend is, maar die ik ken van de fotosite waar ik op zit. Dan kreeg ik van een paar kennissen uit de polder lekkere snoepjes, in mooie dozen verpakt. En van familie allerlei lekkere sappen, fruit, boodschappen (thnx Jeroen) en leesvoer! En niet te vergeten van het dochtertje van mijn nichtje een piratenballon! Allemaal nogmaals ontzettend bedankt!!!!!

Daar ben ik weer!

Sinds vandaag ben ik weer thuis, terug uit het ziekenhuis. Ik was nog geen half uur thuis of er werd op de deur geklopt, en raad eens wie daar voor de deur stonden??? Het waren FG, Rammstein, en ons aller Vlinder! Ze hadden namens de blogvrienden en vriendinnen een giga groot en fantastisch mooi boeket bloemen bij zich! Ik vind het in werkelijkheid eigenlijk nog mooier!!! Lieve gevers/sters, allemaal enorm bedankt, wat een verrassing!!! Dan wil ik meteen nog even ontzettend bedanken voor alle lieve, meelevende, opbeurende kaarten, ecards, sms-jes, mailtjes, telefoontjes en ook de reacties op de logjes die FG hier plaatste! Jeroen, jij bedankt voor het plaatsen van de verslagjes en alles wat je verder allemaal voor me hebt gedaan!! SUPER joh...!!! Eigenlijk had ik nog een week moeten blijven in het ziekenhuis op de revalidatie afdeling. Men had me gezegd dat ik er eerst wel even een kijkje mocht nemen en dat had ik dus gedaan. Samen met nog een patiënt ben ik daar gaan kijken en ik had het al gauw gezien. Op dit moment zaten er alleen oude mannetjes en vrouwtjes! Nu heb ik helemaal niets tegen bejaarden, ik heb er zelf jaren mee gewerkt, maar er een week dag en nacht tussen te zitten....???? Dat is toch wel een heel ander verhaal! Ik wist het meteen al, ik ging tien keer liever met die beperkingen naar huis dan dat ik daar een week zou blijven. In overleg met de dokter, fysiotherapeut  en transferverpleegkundige mocht ik als ik hulp genoeg had dan wel naar huis. En daar ben ik dan. Volgende keer zal ik een wat uitgebreider verslag schrijven, maar nu ben ik gewoon te moe en heb ik teveel last om lang achter mijn lappie te zitten. Nogmaals allemaal heel erg bedankt, jullie hebben me hier enorm mee gesteund!!!

Miss Marple onder het mes

Vandaag was het dan zover. Wat later op de dag dan verwacht, maar uiteidelijk ging onze Miss Speurneus dan toch onder het mes. Het was de narcose, en niet de operatie zelf waar ze erg tegenop zag. Dat komt omdat het bij narcoses in het verleden fout was gegaan. Maar vandaag verliep alles vlekkeloos en ligt ze alweer vorstelijk op kamer met haar arm in het verband. Ze moet minimaal twee dagen in het ziekenhuis verblijven maar waarschuwt jullie al dat ze misschien sneller dan je zult verwachten je weer lastig komt vallen op jullie weblogs. Nogmaals laat ze weten het hartverwarmend te vinden hoe jullie met haar begaan zijn. En ze wil jullie daarvoor ook van harte bedanken. Wanneer het nodig mocht zijn zal er hier een update verschijnen. Maar hopelijk neemt ze binnenkort zelf de regie weer in handen.

UPDATE

Vandaag (14 jan.) zijn er foto's gemaakt en dat is natuurlijk een pijnlijke zaak. De breuken zien er lelijk uit. Ook is de fisiotherapie voorzichtig van start gegaan. Omdat Mar alleenwonend is mag ze voorlopig nog niet naar huis. Ze blijft zeker nog tot maandag en moet daarna naar de revalidatie-afdeling. Een tegenvaller dus.

UPDATE (15 jan)

Marjo komt morgen (16 jan) naar huis. Toch nog eerder dan verwacht dus. het hoe en waarom zal ze jullie zelf waarschijnlijk wel uitleggen

Jeroen 

Slecht begin van het nieuwe jaar

Miss Marple vroeg mij hier een berichtje te plaatsen. Zij heeft drie dagen geleden haar arm op meerdere plaatsen gebroken. Waarbij de diverse breuken op zich ook weer gecomliceerd zijn. Een meervoudig gecompliceerde breuk dus. Het is haar rechterhand en zij is rechtshandig, dus je begrijpt wat dat voor ellende met zich meebrengt, nog afgezien van de pijn. Omdat Miss M. vrolijk door huppelde (zie afbeelding), was ook ik er tot gisteren niet van op de hoogte. Op logjes reageren kost teveel inspanning en pijn, maar jullie logjes en mails lezen doet ze zeer zeker. Ze laat jullie bedanken voor de lieve emails, ecards en reacties. Ze ervaart dat als hartverwarmend en doet haar enorm goed. Het ongeval met haar arm ontstond door een valpartij bij haar voor de deur. Aanvankelijk was alleen Yoyca erbij en die ging haar spontaan pootjes zitten geven. Na verloop van tijd kwam er hulp en is ze met de ambulance naar het ziekenhuis vervoerd, terwijl buren de zorg voor Yoyca op zich namen. De arm zit nu in het gips en moet de 13e geopereerd worden. Daarbij is het geenszins zeker dat alles weer in orde komt en het zal bovendien niet pijnloos verlopen. Ik hou jullie op de hoogte. Mar sterkte en beterschap!

Jeroen

Gelukkig nieuwjaar allemaal...

IEDEREEN EEN GEZOND EN GELUKKIG NIEUWJAAR!!! Hopelijk hebben jullie een fijne jaarwisseling gehad. Zelf ben ik nergens naartoe gegaan, maar lekker met de hondjes thuisgebleven. Dat doe ik elk jaar i.v.m. de harde knallen. Niet omdat Yoy er bang voor is, het doet haar niet zoveel, maar ik vind het wel zo prettig om met haar voor het ergste knallen begint, want het zijn soms net bommen, weer binnen te zijn. Tussen Kerst en oudjaar ben ik een paar dagen naar Jacqueline geweest. Ze bood me aan om mee te betalen aan de benzine, maar dat wilde ik niet. Tenslotte logeerde ik daar al, en ze zorgde voor het eten en allerlei andere leuke en lekkere verrassingen. Zo stond er een 'kerstlaars' op de bank vol met kado'tjes. En omdat ze geen bijdrage aan de benzine mocht leveren, had ze een giga leuke verrassing geregeld. Ze had kaartjes gekocht voor het 'Cirque Bouffon', het kerstcircus, in de Rijnhal in Arnhem en ik mocht dat kaartje niet betalen, dat kreeg ik van Jacqueline. Helaas was ik mijn camera vergeten, maar met de foto's die Jacq me stuurde en foto's van Tiny die er ook bij was, heb ik een slideshow gemaakt. Het was een circus zonder dieren, maar door de ongelooflijk knappe acts, en de schitterende show die de artiesten aaneengesloten gaven, miste je dat helemaal niet. In werkelijkheid was er natuurlijk nog veel meer te zien dan op de slideshow, maar zo krijg je wel een beetje een indruk van hoe het was. In de Rijnhal was het sfeervol versierd met lichtjes en in de hal was ook een kleine kermis met een echte oude carrousel en kraampjes met lekkere dingen. Nou ja kijk zelf maar naar de slideshow. Jacqueline bedankt, het was fantastisch!!!!

Eerste Kerstdag

Eerste Kerstdag was ik bij een vriend en vriendin van me. Yoy ging mee en zelf hebben ze ook een hond. Zij hebben een Vizsla net als mijn vorige hond was. Nadat we gezellig hadden zitten kletsen, koffie gedronken en lekkers gesnoept, zou de man van mijn vriendin even met de honden gaan lopen. Het regende en het pad was slecht begaanbaar maar echte 'die hards' geven daar niet om. Hij ging dus opweg met de twee honden, naar het Balijbos in Zoetermeer over de glibberige stoepen. Op de Balij aangekomen liet hij de honden los. Hij had gevraagd of hij Yoy ook met een gerust hart los kon laten. Ja hoor dat kon, ze zou wel een eind de struiken in gaan maar in principe loopt ze dan toch parallel met je mee. Het ging ook goed. Mijn vriendin en ik waren binnen gebleven en Aad was al ruim een half uur weg, toen de telefoon ging. Aad, met de mededeling dat Yoy van het ene moment op het andere was verdwenen. Hij had ongeveer een minuut of tien gewacht en een stukje heen en weer gelopen, maar geen Yoyca! Ik zei dat ik dan wel naar de Balij zou lopen en dat we samen zouden zoeken. Terwijl Yvonne Aad nog aan de telefoon had, liep ik naar de hal om mijn jas aan te trekken. En wie schetste mijn verbazing toen door de smalle ruit van de deur, Yoyca me aan stond te staren. Ze was het Balijbos uitgelopen, en helemaal naar het huis van Aad en Yvonne teruggelopen. Hoe ze precies de weg wist....???? En exact het juiste huis wist...??? Ik vind het giga knap en was blij dat ze daar stond!! Ik deed snel de deur open en Yoy stapte naar binnen alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Yvonne die Aad nog aan de telefoon had, keek verbaasd toen ze Yoy de kamer in zag komen en vertelde het hem meteen. Zo waren we allemaal blij dat het kerstengeltje op vier poten weer veilig terug was. Ik wens iedereen nog een fijne tweede Kerstdag! Aad en Yvonne, bedankt voor de gezellige dag, de gezelligheid en de mooie kado's!!

Te gast in Weert

Tja...een beetje mosterd na de maaltijd, maar toch wil ik ook nog even een klein stukje schrijven over de dag dat we Weert onveilig hebben gemaakt. Helaas is het me nog steeds niet gelukt een slideshow te maken dus doe ik er maar gewoon een paar foto's bij. Dat we vreselijk verwend waren door Jan en Joke met heerlijke zelfgemaakte soep, met stokbrood met kruidenboter enz...en later weer met koffie en echte Weerter vlaaien, staat volgens mij al in elk logje geschreven, van iedereen die erbij was. Nu had Jan de kerstboom al staan, maar vertelde hij, hij kreeg hem niet zo goed met brandende lichtjes op de foto. Ik probeerde het met mijn camera en dat lukte wel. Ik beloofde Jan de foto naar hem door te mailen, maar ongeduldig als Jan is, wist hij me te vertellen dat hij hem zonder snoer, via mijn geheugenkaart zo op zijn laptop kon krijgen. Oké Jan, als jij denkt dat dat lukt....en ik haalde mijn geheugenkaart uit mijn camera en gaf hem aan Jan, die hem vervolgens meteen in zijn laptop propte!!! Er gebeurde echter niks en toen Jan de memorystick er weer uit wilde halen lukte dat niet meer. Nou daar waren we weer lekker mee dan! De geheugenkaart was te klein en was er helemaal in weggezakt. Duwen en trekken hielp niets, met de laptop op de tafel beuken of met een hamer erop slaan ook niet. Totdat Joke met een speldenkussen kwam en ik met een speld in Jan zijn lappie ging peuteren. Opeens kon ik de geheugenkaart zien zitten! Alleen was het moeilijk om de laptop zo te houden dat ik in het sleufje kon kijken en tegelijkertijd met de speld in het gat kon poeren. Toen was daar opeens Loes, de reddende engel!!! Resoluut pakte ze Jan's laptop, gooide hem over haar schouder en draaide naar de lamp toe, zodat ik goed zicht had op de ingewanden van het lappie en het ingeslikte kaartje. Met behulp van twee naalden heb ik de geheugenkaart er toch uit kunnen vissen zonder schade aan laptop of kaart. Tenminste....doet je laptop het nog Jan...???? Wat later zijn we gaan bowlen in het partycentrum waar het bier rijkelijk ons keelgat in vloeide en de ballen over de banen schoten. En ja.....ik liet de bal een paar keer zomaar uit mijn hand vallen. Nee hoor, dit kwam niet door het bier, maar door artrose in mijn handen. Mja...leuk was het wel!!! Daarna gingen we in colonne naar de Griek waar we wederom gelachen, gekwekt, en vooral heerlijk gegeten hebben. Nogmaals mijn dank aan onze gastvrouw en gastheer, Joke en Jan voor deze geweldig fijne dag!! Niet te vergeten Jeroen, die het weer super georganiseerd had, en uiteraard ook aan alle bloggers/sters die daar ook allemaal waren en hun steentje bijdroegen aan de gezelligheid.

Pidgeon impossible

Ik wilde een logje schrijven over de weblogmeeting bij Jan en Joke, maar helaas heeft mijn laptop kuren en kon ik met geen mogelijkheid een slideshow maken. Na een paar handelingen werd mijn beeldscherm steeds kleiner totdat er alleen nog maar een groot wit vlak was met een streep van een cm zicht op het scherm.Gelukkig weten Jan en Joke dat ook ik het een fantastische dag vond, en wil ze zo nog een keer hartelijk bedanken voor hun enorme gastvrijheid en de gezelligheid op deze dag en avond!!

Hier dan maar een linkje naar een heel leuk filmpje wat erg knap in elkaar is gezet. De moeite waard om even naar te kijken. Een beginnend geheim agent staat voor een niet-alledaags probleem. Een nieuwsgierige duif gaat in zijn supergeavanceerde koffer zitten. Wat er dan gebeurt zie je in deze prachtige animatiefilm. 

Pidgeon impossible